Totale uitverkoop!

Wereldwijd zijn de zeeën overbevist. Steeds meer vissoorten komen in de problemen. Wilde vis vormt een belangrijk onderdeel van elk oceanen-ecosysteem. Door overbevissing raken deze ecosystemen uit balans en verdwijnen steeds meer soorten uit onze zeeën. Momenteel wordt 75% van alle vispopulaties maximaal bevist of overbevist. Sommige populaties zijn zelfs geheel ingestort.

De grenzen aan wat we uit de zee kunnen halen zijn dus al bereikt. Boven op de te grote vangst wordt ook nog eens zo’n 20% van alle vis wereldwijd illegaal gevangen. Dit zorgt voor een nóg grotere druk op de vispopulaties. Onderzoek laat zien wat er gebeurt als de huidige trend doorzet: dan zijn de zeeën in 2050 van alle eetbare vissoorten beroofd. Dat betekent dat alle kinderen onder de tien jaar op hun vijftigste jaar geen wilde vis meer kunnen eten. Op is op. Toch gaat de industrie op ongekend grote schaal door met de visvangst. En kopen supermarkten nog steeds ’foute’ vis in. Jaarlijks wordt wereldwijd meer dan 140 miljoen ton vis gevangen. Dat is meer dan twee keer het gewicht van de hele bevolking van India!

Veel gemeenschappen in armere landen in Afrika en rond de Grote Oceaan zijn in hun dagelijks onderhoud afhankelijk van vis. Omdat veel gebieden nu leeggevist zijn, zoals het noordoosten van de Atlantische Oceaan, trekt de vloot van de rijkere landen op grote schaal naar deze gebieden om daar hun vis vandaan te halen. Door de omvang van deze vloot raken vissoorten als tonijn in een snel tempo uitgeput en blijft de lokale bevolking achter met leeggeviste zeeën.

Is kweek beter?

Naast wildgevangen vis wordt steeds meer vis gekweekt. Van alle vis die wordt aangeboden is inmiddels al meer dan 40% afkomstig van kwekerijen. Maar dit is niet de oplossing voor het probleem. Veel gekweekte vissoorten (zoals tonijn, kabeljauw en zalm) krijgen wilde vis als voer. Neemt de kweek toe, dan neemt ook de overbevissing verder toe. Bovendien is veel van dat voer belangrijk voedsel voor andere wilde vissen, walvissen, dolfijnen en andere zoogdieren.

Daarnaast leidt kweek vaak tot vervuiling. Omdat veel vissen in een beperkte ruimte worden gekweekt wordt antibiotica toegevoegd om het uitbreken van ziektes te beperken. In niet afgesloten ruimtes zonder wateringzuivering leidt kweek tot vervuiling van de natuur. Voor de kweek van tropische garnalen worden op grote schaal mangrovebossen vernietigd. Mangrovebossen spelen een belangrijke rol in de kwetsbare ecosystemen langs de kust.

Wat is duurzame vis?

Als een vissoort slechts in die mate wordt bevist, dat er voldoende grote, volwassen paarrijpe vis overblijft om voor voldoende nakomelingen te zorgen, dan is sprake van duurzame visserij. Ook moeten naast het geoorloofd wegvangen andere zaken in orde zijn. Zo mag de vistechniek geen onherstelbare schade toebrengen aan het zeemilieu. Ook bijvangsten moeten beperkt blijven en waar mogelijk levensvatbaar in zee teruggezet worden.

Wat is de oplossing?

Zolang de zeeën nog slecht beheerd worden en steeds meer vissoorten in de problemen komen, moeten supermarkten zorgen voor een duurzaam aanbod van vis. De meeste bedreigde vissoorten moeten de kans krijgen om te herstellen en destructieve vangst- en kweektechnieken moeten worden vervangen door duurzame methodes.

Daarnaast moet er meer bescherming komen voor het kwetsbare zeeleven door zeereservaten in te stellen. Op dit moment is minder dan 1% van de wereldzeeën volledig beschermd tegen menselijke activiteiten die het kwetsbare zeeleven bedreigen. Nu eten we onze vissen op voordat ze goed en wel jongen kunnen krijgen. In zeereservaten krijgt het zeeleven de kans om zich te herstellen. Vissen krijgen weer de ruimte om tot hun ware grootte te groeien waardoor ze kunnen zorgen voor meer en betere nakomelingen. Daarom roept Greenpeace wereldwijd overheden op om te zorgen voor een netwerk van zeereservaten die 40% van de oceanen omvat. Buiten deze zeereservaten moet gewerkt worden aan duurzame visserij. Lees meer over zeereservaten.